Definicja Nieba Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy Bóg przygotował tym, którzy go miłują. (Kor 2, 9) Próżno szukać precyzyjniejszych fragmentów Pisma Świętego ukazujących jak będzie wyglądać nasze życie wieczne w Niebie. Biblia nie daje nam jednoznacznej odpowiedzi. Jednak można znaleźć kilka ciekawych fragmentów z wizji świętych. Oto ciekawsze z tych, do których udało mi się dotrzeć. Święta Faustyna: Święci kontemplują życie wewnętrzne Boga, Ojca, Syna i Ducha Św., którego nigdy ani pojmą, ani zgłębią. To źródło szczęścia jest niezmienne w istocie swojej, lecz zawsze nowe, tryskające uszczęśliwieniem wszelkiego stworzenia. Święty Alfons Maria de Liguori: Teraz jestem w niebie, a Filip II, król Hiszpanii jest także w niebie. Obaj cieszymy sie wieczną nagrodą raju, ale jest ona różna dla każdego z nas. Moje szczęście jest znacznie większe niż jego, bo nie jest tak, jak kiedy byliśmy jeszcze na ziemi, bo wtedy on był królem, a ja byłem człowiekiem z gminu. Byliśmy daleko od siebie, jak ziemia i niebo, ale teraz sytuacja się odwróciła: tak jak na ziemi byłem człowiekiem niskiego stanu w porównaniu z królem, tak teraz w niebie przewyższa go w chwale. Jednak obydwaj jesteśmy szczęśliwi, a nasze serca odczuwają całkowite spełnienie. Św. Papież Grzegorz Wielki: Święci w niebie znają nie tylko tych, których znali na ziemi, ale także tych, których przedtem nigdy nie widzieli i rozmawiają z nimi tak poufale, jakby w dawnych czasach widzieli i znali się, i dlatego, kiedy ujrzą starożytnych ojców w tym miejscu wiecznego szczęścia, będą ich znać z widzenia, jako tych, których zawsze znali i z którymi rozmawiali za życia. Z innych wyznań zdecydowanie najbarwniej niebo ukazuje Islam. W Koranie są piękne opisy nieba. Opisy gajów, rzek, wspaniałej roślinności i wspaniałych warunków atmosferycznych. Koran, 43: 71 (święta księga islamu): Będzie w nich to, czego dusze zapragną i czym rozkoszują się oczy. I będziecie przebywać tam na wieki. Najmniejsza nagroda dla ludzi w Raju jest miejscem, gdzie znajduje się 80 tysięcy służących oraz 72 żony - Huryse (wiecznie młode , piękne i doskonałe 33 letnie dziewice z czarnymi oczyma) które w raju wywołują wesołość. Nad nimi jest gmach udekorowany perłami, akwamarynem i rubinami. Najmniej zdecydowany jest Judaizm, gdzie jest kilka wersji. Kabała dopuszcza inkarnację. Dusza wędruje, wędruje, aż następuje zbawienie i wtedy trafia do Olam ha-ba, czyli tamtego świata, przyszłego świata, można powiedzieć raju. Według innych interpretacji dusza po śmierci trafia do raju albo przestaje istnieć. Niektórzy mówią, że to będzie powrót do stanu na początku stworzenia, sprzed momentu, w którym Ewa zjadła zakazany owoc. Ale to jest tylko jedna z interpretacji. Inna mówi o tym, że Olam ha-ba to będzie nasz świat, ale doprowadzony do doskonałości. Buddyzm - Boga nie ma. Jest wiele odmian buddyzmu. Stan nirwany - duchowe oświecenie prowadzące do wyzwolenia z nieustannego cyklu narodzin i śmierci wiążących się z cierpieniem. Wielu kojarzy Buddzym z reinkarnacją, czy wędrówką duszy, która po śmierci może wcielić się w nową istotę. Niektórzy buddyści wierzą, że taka dusza może wcielić się w nowonarodzone dziecko, albo zwierzę czy nawet roślinę. Hinduizm to Reinkarnacja, oraz wiara w wiele bogów i bogiń. Istnieje wiele odłamów hinduistycznych, których wierzenia na temat Boga czy praktyki religijne, różnią się od siebie. Dusza przechodzi przez coraz wyższe postacie: od przedmiotu, przez rośliny i zwierzęta, a następnie człowieka. Istnieją też wyższe formy, które wiążą się z jeszcze większym zjednoczeniem z Bogiem. Jeżeli jednak człowiek popełniał w życiu straszne czyny, może zostać ukarany. Wtedy po śmierci jego dusza może przybrać niższą formę, np. zwierzęcia. Celem egzystencji jest uwolnienie się od prawa karmy -- uniknięcie konieczności ciągłej reinkarnacji. Świadkowie Jehowy: W chwili śmierci przestajemy istnieć. Bóg może ich niejako obudzić - może przywrócić im życie. Piekła nie ma. Piekłem potępionych jest niebyt. Kończąc napiszę, że pytanie o to jak wyobrażam sobie życie wieczne wprawia mnie w niemałe zakłopotanie. My ludzie bardzo często nie potrafimy podać definicji ani recepty na szczęśliwe życie tutaj na ziemi. A co dopiero mieć wizję życia wiecznego, o którym właściwie nic nie wiemy. Wieczność, to bardzo długo. I co tu z nią zrobić? Ja osobiście rozpatrywałbym szczęście wieczne na dwa sposoby. Pierwszy zakłada, że będziemy mieć wszystko czego zapragniemy. I to wizja taka bardziej nam znana z życia doczesnego, bardziej ludzka. Drugi zaś (chyba bardziej prawdziwy) zakłada wręcz odwrotnie, bo będzie oznaczał, że właściwie niczego nie będziemy potrzebować i dlatego niczego nie będziemy pragnąć. I na tym będzie polegać nasze szczęście wieczne. Po prostu będziemy spełnieni.
Powrót (wszystkie tematy) Strona Główna